

|
پیشوای نهضت وهابیت محمد بن عبدالوهاب نجدی (1115-1201/1703-1782) نام دارد. نام وهابیت را مخالفان به آنها دادهاند در حالیکه پیروان آن خود را الموحدون و مذهب خود را محمدیت نامیدهاند این گروه سنی و پیرو مذهب احمد بن حنبل میدانند. عقاید:1- هر چیزی که بجز خدای تعالی مورد عبادت قرار گیرد خطاست و هر کس این چیزها را عبادت کند سزاوار مرگ است. 2- جماعت زیادی از مسلمانان موحد نیستند زیرا میکوشند تا عنایت خدا را با زیارت قبور اولیا بدست آورند بنابراین مشرکند. 3- ذکر نام پیامبر، ولی، یا فرشتهیی در نماز شرک است. 4- اگر غیر از خدا از کسی شفاعت جویند کفر است. 5- هرکسی برای روا شدن حاجات خود از غیر خدا یاری بخواهد کافر است. 6- علمی که مبتنی بر قرآن مجید سنت پیامبر و استنباطهای ضروری عقل نباشد. کفر است 7- انکار قدر (قدرت داشتن انسان بر انجام کارها) در همه افعال به معنی الحاد و بدعت است. 8- تفسیر قرآن بر پایه تأویل کفر است. تفاوت وهابیت با مذهب حنبلی:1- حضور نماز جماعت واجب است. 2- استعمال یا شرب تنباکو حرام است. 3- زکوه باید از منافع نهانی پرداخت شود مانند امور تجاری وهابیت به مسئله توحید حساس بود و اعتقاد داشتند که خداوند همه چیز را آفریده و هیچکس حق فرمان راندن بر آن را ندارد. و اداره امور عالم فقط باید به دست خدا باشد. خدای تعالی به تنهایی شارع عقاید است و اوست که حلال و حرام را بیان میکند و سخن دیگری جز خدا و پیامبر در دین حجت نیست. نهضت وهابیه، هر چند در آغاز به نام اصلاح و پیراستن اسلام از بدعت گمراهان و بازگردانیدن آن به شیوة (سلف صالح) آغاز شد اما در عمل خود به صورت یکی از موانع رشد و پویایی و پیشرفت اندیشه مسلمانان درآمد چنانکه پیروان این نهضت تا این اواخر در شمار بیخبرترین و واماندهترین ملتهای مسلمان بودند. و همچنین به دلیل کشتارها و ویرانیهایی که وهابیان در سرزمینهای اسلامی بویژه مکه و مدینه مرتکب شدند و بر تعصبها و کشاکشهای فرقهیی میان مسلمان افزودند و آثار تاریخ و معابر و معابد بسیاری را خراب کردند. آنان در شناساندن اسلام اگر چه از لحاظی با قرآن و سنت مطابقت داشت ولی از جهات دیگر مخالف مبادی اسلامی بود به نظر همه مذاهب اسلامی به جز حنبلیها عقاید وهابیه در معنای بدعت و حرمت زیارت و بذبح و نذر و شفاعت و جز آنها با اصول اسلامی مطابقت ندارد. |
ادامه مطلب

کلمه اعتکاف از ریشه عکف است. اهل لغت برای این ریشه، معانی گوناگونی ذکر نموده اند. از جمله: رویکرد به چیزی با توجه و مواظبت، اقبال به چیزی بی آن که روی از آن برگردد، محبوس و متوقف کردن چیزی، اقبال و ملازمت بر چیزی از روی تعظیم و بزرگداشت آن، التزام به یک مکان و اقامت در آن، اقامت، ملازمت و مواظبت، حبس و توقف. 

بهترین مکانها برای اعتکاف، 







